Ya bir uzay asansörü inşa etseydik?
Ekvatordan 100.000 km yukarıya uzanan, Dünya'nın dönüşüyle gergin tutulan bir kablo: neden ayakta kalır, neyden yapılması gerekir ve nasıl inşa edilebilir
Bir varsayım: fizik kâğıt üzerinde izin veriyor ama kimse görmedi. Gösterilen her şey bugünkü teoriye uyar.
Adım adım
Uzaya bir kablo
Hiçbiri inşa edilmedi ve henüz edilemez. Her şey, kimsenin yeterince uzun üretemediği bir malzemeye bağlı; sonraki adımlar bunu gösteriyor.
Neden ayakta kalır
Bu yüzden kablo o yüksekliğin çok ötesine uzanmalı ya da yakalanmış bir asteroit veya onu inşa eden istasyon gibi ağır bir karşı ağırlıkla bitmelidir. Dış kısım alt kısmı yukarı çeker ve tüm kablo ekvatorda aynı noktanın üzerinde gergin kalır. Çapasına dayanmaz; çapa onu yalnızca yerinde tutar.
Bu bir kule değil: hiçbir şey aşağıdan itilmez. Tüm kablo gerilim altındadır; gerilim en çok, yukarıdan gelen çekişin aşağıdan gelen ağırlıkla buluştuğu yerdurağan yükseklikte olur.
Çelikten güçlü
Mühendisler 2'lik bir güvenlik katsayısı ekler, bu da bu sayıların her birinin karesini alır. Ve hiç kimse bu kadar güçlü nanotüpleri birkaç santimetreden uzun üretemedi: 2018'de 80 gigapaskaldan güçlü demetler yapıldı (Bai ve arkadaşları), ama Nicola Pugno uzun bir kablodaki kusurların onu kusursuz bir tüpten en az %70 daha zayıf yapacağını gösterdi.
Nasıl inşa edilebilir
Bir uzay aracı bir makarayı yerdurağan yüksekliğe taşır ve şeridi aynı anda aşağı ve yukarı salarak dengesini orada korur. Sonra tırmanıcılar onu şerit şerit genişletir.
Yerden yukarı inşa edilemez: o kadar yüksek bir kule kendi ağırlığıyla ezilirdi. Edwards'ın planı yörüngede başlar. Roketler ince şerit sarılı bir makarayı yerdurağan yüksekliğe çıkarır. Şerit aynı anda iki yöne salınır, aşağı Dünya'ya ve yukarı ondan uzağa; böylece kütle merkezi o yükseklikte kalır ve dönen zeminle aynı hızda ilerler.
Çapa, kasırgaların ve yıldırımların seyrek olduğu doğu Pasifik'te, ekvatorun üzerinde yüzen ve kabloyu tehlikeden uzaklaştırabilen bir platform olurdu.
Tehlikeler
Yörüngesi kablonun tepesinin altına inen her uydu ve enkaz parçası bir gün onun yolunu keserdi. Kablonun onlardan kaçması, fırtınalara ve Ay'ın çekişlerine dayanması gerekirdi.
Daha aşağıda rüzgâr, yıldırım ve üst atmosferin ince havasında malzemeleri aşındıran atomik oksijenle karşılaşır. Ay'ın ve Güneş'in çekimleri ve her tırmanıcının itişi kabloyu salındırır; bu dalgaların çapa hareket ettirilerek sönümlenmesi gerekirdi. Bir gün koparsa, kopma noktasının altındaki kısım geri düşer, çoğu havada yanardı; üstündeki kısım ise dışarı savrulurdu.
Önce daha küçük dünyalar
Ay ayda yalnızca bir kez döner; bu, bir kablonun üzerindeki durağan bir yörüngeden sarkması için fazla yavaştır. Bunun yerine bir kablo, yakın yüzünden Dünya'nın ve Ay'ın çekimleri arasındaki denge noktasından geçerek uzanabilir; bu nokta Ay'ın merkezinden yaklaşık 58.000 km yukarıdadır. Jerome Pearson bunu 1970'lerde hesapladı; Zylon gibi lifler yeterince güçlü olurdu.
Bu hikâyedeki nesneler
Diğer simülasyonlar
- Güneş Sistemi nasıl oluştu
- T CrB: görünmek üzere olan yıldız
- S301: bilinen en hızlı yıldız
- Shoemaker-Levy 9 Kuyruklu Yıldızı Jüpiter'e çarpıyor
- Dinozorların sonunu getiren asteroit
- Bir yıldız nasıl doğar
- Pulsar
- Dünya'nın manyetik kalkanı
- Güneş'in ölümü
- Parçalanan bir yıldız
- Büyük kütleli bir yıldız patlıyor
- Tip Ia süpernova
- Kara delikler nasıl oluşur
- İki kara delik birleşiyor
- İki nötron yıldızı çarpışıyor
- Magnetar
- Kuasar
- Kütleçekimsel merceklenme
- En parlak gama ışını patlaması
- Samanyolu Andromeda ile buluşuyor
- Büyük Patlama
Ya olsaydı: kimsenin gözlemlemediği fikirler
- Ya Jüpiter bir yıldız olsaydı?
- Nötron yıldızı Dünya'yı sıyırıyor
- Dünya dönmeyi bıraksaydı ne olurdu?
- Dünya'nın bir halkası olsaydı?
- Güneş bir kara delik olsaydı?
- Sahte vakum bozunumu
- Ay yok olsaydı ne olurdu?
- Solucan deliği
- Beyaz delik
- Warp sürücüsü
- Dyson sürüsü
- Hawking buharlaşması
- Işık hızına yakın
- Kara deliğe düşmek
- Bir kara delik Güneş Sistemi'ni geçiyor